Stearoyl Inulin
Stearoilowa inulina (INCI: Stearoyl Inulin) to składnik kosmetyczny pełniący w recepturach funkcję: emolient - wygładza powierzchnię skóry i pomaga ograniczać ucieczkę wody, emulgator - łączy fazę wodną i tłuszczową w stabilny układ, stabilizator formulacji - wspiera strukturę emulsji i układów dyspersyjnych dzięki budowie amfifilowej (część cząsteczki „lubi" wodę, a część - tłuszcze).
Nazwa INCI
Stearoyl Inulin
Stearoilowa inulina (INCI: Stearoyl Inulin) to amfifilowa pochodna inuliny - polisacharydu roślinnego - modyfikowana resztą stearoilową. Składnik należy do grupy składników kosmetycznych pełniących przede wszystkim funkcję formulacyjną, a nie biologicznie aktywną.
Nazwa zwyczajowa
Stearoilowa inulina
Funkcja w kosmetyku
Stearoilowa inulina pełni w formulacjach kosmetycznych kilka ról technologicznych:
emolient - wygładza powierzchnię skóry i pomaga ograniczać ucieczkę wody,
emulgator - łączy fazę wodną i tłuszczową w stabilny układ,
stabilizator formulacji - wspiera strukturę emulsji i układów dyspersyjnych dzięki budowie amfifilowej (część cząsteczki „lubi" wodę, a część - tłuszcze).
| Funkcja | Rola w produkcie | Źródło potwierdzenia |
| Emolient | Wygładza i zmiękcza powierzchnię skóry | Raport CIR (2015) |
| Emulgator | Łączy fazę wodną z tłuszczową | Raport CIR (2015) |
| Stabilizator układu | Wspiera trwałość emulsji i układów nośnikowych | Badania materiałowe (Belhaj i wsp., 2014) |
Ciekawostka: amfifilowość stearoilowej inuliny oznacza, że jedna część cząsteczki chętnie otacza się wodą, a druga - tłuszczami. Dzięki temu składnik „ustawia się" na granicy faz i pomaga utrzymać stabilność emulsji, co przekłada się na jednorodną konsystencję gotowego kosmetyku.
Działanie kosmetyczne
Mechanizm formulacyjny
Stearoilowa inulina (INCI: Stearoyl Inulin) działa w kosmetyku przede wszystkim jako składnik wspierający strukturę, sensorykę i stabilność formulacji. Jej budowa amfifilowa - łącząca hydrofilowy łańcuch polisacharydowy z hydrofobową resztą stearoilową - pozwala na adsorpcję na granicy faz, samoorganizację w układach dyspersyjnych oraz redukcję napięcia powierzchniowego. W praktyce oznacza to, że składnik pomaga łączyć i stabilizować fazy o różnej polarności, a jednocześnie wpływa na odczucie produktu na skórze - może poprawiać rozprowadzalność i wygładzać teksturę formuły.
W badaniach materiałowych wykazano, że stearoilowa inulina zwiększała odporność układów liposomowych na surfaktanty i elektrolity dzięki zakotwiczeniu części tłuszczowej w dwuwarstwie lipidowej. To sugeruje użyteczność w stabilnych układach nośnikowych, zwłaszcza gdy formulacja zawiera fazy o różnej polarności.
Ponieważ stearoilowa inulina jest pochodną inuliny - polisacharydu, który w kontekście prebiotyków w kosmetykach bywa przywoływany jako potencjalne podłoże dla mikroorganizmów skóry - pojawia się interpretacja prebiotyczna tego składnika. Należy jednak podkreślić, że dla samej stearoilowej inuliny brak klinicznego potwierdzenia selektywnego odżywiania korzystnych mikroorganizmów skóry u ludzi. Uzasadnienie fizykochemiczne (emulgowanie, stabilizacja) jest znacznie silniejsze niż mikrobiologiczne.
Granice potwierdzonych danych
W dostępnych źródłach naukowych nie znaleziono badań na skórze człowieka, które mierzyłyby po zastosowaniu stearoilowej inuliny przeznaskórkową utratę wody (TEWL), korneometrię, skład mikrobiomu ani czas pojawienia się efektu nawilżenia. Najbliższe tematycznie publikacje z PubMed dotyczą zastosowań materiałowych - stabilizacji liposomów oraz budowy amfifilowych nanonośników - a nie bezpośrednich efektów na skórze.
Ciekawostka: w 2025 roku zespół Xie i wsp. wykorzystał stearoilową inulinę do budowy nanocząstek enkapsulujących kurkuminę, osiągając wydajność zamknięcia powyżej 90%. To potwierdza potencjał składnika jako nośnika, choć badanie dotyczyło zastosowań materiałowych, nie pielęgnacji skóry.
Zastosowanie
Stearoilowa inulina może pojawiać się w szerokim spektrum kategorii produktowych:
produkty do pielęgnacji twarzy, na przykład DEAR SKIN, IT'S RICH CREAM, ELIXIR OF YOUTH i NIGHT RECOVERY MASK,
produkty do pielęgnacji ciała, na przykład LIPID SOLVE BODY i MAKE IT CLEAR,
preparaty do włosów i skóry głowy, na przykład HAIR'S THE SECRET,
produkty do oczyszczania skóry, na przykład MELT WITH PASSION.
Pozyskiwanie
Typ pochodzenia
Stearoilowa inulina powstaje w wyniku chemicznej modyfikacji - kondensacji chlorku stearoilu z inuliną, polisacharydem pozyskiwanym z surowców roślinnych (najczęściej z korzenia cykorii). Pochodzenie składnika można opisać jako syntetyczne z surowców roślinnych. Publiczne materiały producentów nie dają spójnego, jawnego potwierdzenia wariantu fermentacyjnego dla tego konkretnego surowca.
W ocenie jakości surowca istotny jest profil pozostałości procesowych przywołany w raporcie CIR: ponad 95% stearoilowej inuliny, poniżej 5% kwasu stearynowego (INCI: Stearic Acid), poniżej 300 ppm beta-pikoliny oraz rozpuszczalniki procesowe poniżej 5 ppm granicy oznaczalności.
Veoli Botanica stosuje wyłącznie składniki kosmetyczne wolne od surowców pochodzenia zwierzęcego (certyfikaty PETA Approved i Fundacji Viva!). Stearoilowa inulina, jako pochodna roślinnego polisacharydu modyfikowana syntetycznie, wpisuje się w tę politykę.
Ciekawostka: inulina - macierzysty polisacharyd, z którego powstaje stearoilowa inulina - jest jednym z najczęściej spotykanych fruktanów w świecie roślin. Występuje m.in. w korzeniu cykorii, topinamburze i czosnku, a w kosmetyce bywa wykorzystywana zarówno jako składnik formulacyjny, jak i w kontekście wspierania mikrobiomu.
Dopuszczalne stężenie
Według raportu CIR z 2015 roku zgłoszone stężenia stosowania stearoilowej inuliny w kosmetykach wynoszą 0,44%–4,8%. Są to dane dotyczące zgłoszonych zastosowań ogółem, w tym produktów pozostających na skórze, a nie publicznie dostępne, rozdzielone zalecenia producenta osobno dla produktów zmywalnych i pozostających na skórze. Nie odnaleziono dedykowanej opinii SCCS z odrębnym limitem maksymalnym dla tego składnika.
Pora dnia
Stearoilowa inulina może pojawiać się w kosmetykach stosowanych o dowolnej porze - zarówno rano, jak i wieczorem. Składnik pełni głównie funkcję formulacyjną i nie ma danych sugerujących zależność jego działania od pory dnia. Pora stosowania zależy przede wszystkim od rodzaju gotowego kosmetyku, a nie od samej stearoilowej inuliny.
Bezpieczeństwo i ostrzeżenia
Raport CIR z 2015 roku objął stearoilową inulinę grupową oceną polisacharydów i uznał składnik za bezpieczny w obecnych praktykach stosowania i stężeniach. W przywołanych materiałach opisano brak drażnienia skóry w modelu przedklinicznym oraz bardzo niski potencjał uczulający, co wspiera ocenę bezpieczeństwa. Nie jest to jednak dowód braku ryzyka reakcji u wszystkich osób - indywidualna wrażliwość skóry może się różnić.
Brak klasyfikacji jako substancja niebezpieczna zgodnie z przepisami chemicznymi.
Nie ma danych pozwalających klasyfikować stearoilową inulinę w uproszczonym podziale na składniki komedogenne i niekomedogenne - takie informacje nie pojawiły się w dostępnych źródłach.
Ciąża i karmienie
Stearoilowa inulina nie należy do składników objętych szczególnymi ograniczeniami stosowania w kosmetykach. Nie figuruje na listach substancji, których należy unikać w ciąży. W razie wątpliwości dotyczących stosowania konkretnych produktów w okresie ciąży lub karmienia piersią warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Powrót do bazy składników
Źródła
Belhaj i wsp. (2014) / Development of a new resistant liposome coated with polysaccharide film for cosmetic application. / PubMed / [online] / https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25423742/ / [dostęp: 30.06.2026]
Xie i wsp. (2025) / Curcumin encapsulation in self-assembled nanoparticles based on amphiphilic stearic acid-grafted inulin: Preparation, characterization, and functional evaluation. / PubMed / [online] / https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39864681/ / [dostęp: 30.06.2026]
Usman i wsp. (2020) / Potential applications of hydrophobically modified inulin as an active ingredient in functional foods and drugs - A review. / PMC / [online] / https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7536552/ / [dostęp: 30.06.2026]