Glyceryl Oleate
Oleinian glicerolu to monoester glicerolu i kwasu oleinowego, który w formulacjach kosmetycznych pełni podwójną rolę - emolientu i współemulgatora. Po nałożeniu na skórę odkłada się na jej powierzchni i wzmacnia warstwę lipidową naskórka, co pomaga ograniczyć uczucie ściągnięcia, szczególnie po kontakcie z produktami myjącymi. W preparatach do oczyszczania oleinian glicerolu współpracuje z surfaktantami - wspiera łagodność formulacji i pozwala ograniczyć ilość bazowego środka myjącego bez utraty skuteczności oczyszczania. Dane z testów płatkowych (patch test) zestawionych przez Cosmetic Ingredient Review (CIR) wskazują na dobrą tolerancję skórną - preparaty zawierające oleinian glicerolu w stężeniach od kilku do kilkudziesięciu procent nie wykazały istotnego potencjału drażniącego ani uczulającego. Warto jednocześnie zaznaczyć, że dostępne dane dotyczące wpływu tego składnika na przeznaskórkową utratę wody (TEWL - transepidermal water loss) są ograniczone - badania in vitro sugerują, że może on modulować organizację lipidów w warstwie rogowej, jednak efekt ten zależy od dawki i nośnika, a nie jest uniwersalny dla każdej formulacji.
Nazwa INCI
Glyceryl Oleate
Nazwa zwyczajowa
Oleinian glicerolu
Funkcja w kosmetyku
Emolient
Składnik kondycjonujący skórę
Działanie kosmetyczne
| Rola w formulacji | Mechanizm działania | Typowe zastosowanie |
| Emolient | Odkłada się na powierzchni skóry, wzmacnia warstwę lipidową | Kremy, emulsje |
| Współemulgator | Stabilizuje emulsje, wspiera łagodność surfaktantów | Żele i pianki do mycia, płyny do kąpieli |
| Składnik kondycjonujący | Ogranicza uczucie ściągnięcia po myciu, wygładza | Produkty do oczyszczania twarzy i ciała |
Ciekawostka: W badaniu in vitro gliceryl monooleinian zwiększał penetrację wazeliny do skóry o zmniejszonej grubości, ale jednocześnie nie zwiększał przenikania do komory receptorowej przez błonę naskórkową człowieka. To pokazuje, że wpływ oleinianu glicerolu na przenikanie innych substancji nie jest uniwersalny i zależy od konkretnych warunków formulacji.
Zastosowanie
Produkty do pielęgnacji twarzy (kremy, emulsje)
Produkty do oczyszczania (żele, pianki, płyny do mycia ciała)
Produkty do pielęgnacji ciała (balsamy, mleczka)
Ciekawostka: W praktyce formulacyjnej oleinian glicerolu rzadko występuje jako absolutnie pojedyncza cząsteczka - producenci surowców oferują go najczęściej jako frakcję bogatą w monoester (ponad 90% monooleinianu) lub jako mieszaninę z innymi składnikami, takimi jak kokoglukozyd. Forma surowcowa może wpływać na właściwości użytkowe gotowego kosmetyku.
Pozyskiwanie
Oleinian glicerolu otrzymywany jest w procesie estryfikacji glicerolu z kwasem oleinowym. Kwas oleinowy pochodzi najczęściej z olejów roślinnych - przede wszystkim z oleju oliwkowego, słonecznikowego lub rzepakowego. Składnik ma zatem pochodzenie roślinne lub syntetyczne, w zależności od metody produkcji. Jest też zgodny z polityką 100% wegańską Veoli Botanica - marka stosuje wyłącznie warianty niewyprowadzane ze źródeł zwierzęcych, co potwierdzają certyfikaty PETA Approved i Fundacja Viva!.
Ciekawostka: Oleinian glicerolu po nałożeniu na skórę może ulegać częściowej hydrolizie enzymatycznej - enzymy obecne na powierzchni naskórka rozkładają go do glicerolu i kwasu oleinowego, które same w sobie pełnią funkcje nawilżającą i emolientową. To oznacza, że składnik „pracuje" na skórze dwuetapowo.
Dopuszczalne stężenie
W publicznie dostępnej dokumentacji producentów surowców podawane jest typowe dozowanie oleinianu glicerolu w zakresie 1–5% w produktach myjących. W emulsjach pokazywane są także niższe poziomy, zwykle około 0,5–0,9%. Składnik nie podlega odrębnym limitom prawnym wynikającym z Rozporządzenia 1223/2009/WE dotyczącym produktów kosmetycznych.
Pora dnia
O dowolnej porze. Oleinian glicerolu nie wykazuje fotowrażliwości ani działania złuszczającego - kosmetyki zawierające ten składnik można stosować zarówno rano, jak i wieczorem.
Bezpieczeństwo i ostrzeżenia
Oleinian glicerolu posiada kartę składnika w Cosmetic Ingredient Review (CIR) oraz dane w raporcie bezpieczeństwa dla monoglicerylowych monoestrów. Testy płatkowe i testy RIPT (Repeated Insult Patch Test) zestawione przez CIR - obejmujące preparaty wodne z 15% i 30% składnika oraz formulacje z 5% i 50% oleinianu glicerolu w oleju parafinowym - nie wykazały istotnego potencjału drażniącego ani uczulającego. W dostępnej literaturze naukowej nie znaleziono dobrze udokumentowanych przypadków alergicznego kontaktowego zapalenia skóry wywołanego bezpośrednio oleinianem glicerolu. Brak również zweryfikowanych danych klinicznych potwierdzających komedogenność lub jej brak dla samego składnika. Brak klasyfikacji jako substancja niebezpieczna zgodnie z przepisami chemicznymi.
Powrót do bazy składników
Źródła
Intarakumhaeng i wsp. (2018) / In vitro skin penetration of petrolatum and soybean oil and effects of glyceryl monooleate / International Journal of Cosmetic Science / [online] / https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29876949/ / [dostęp: 21.04.2026]
Destaillats i wsp. (2010) / Identification of monoacylglycerol regio-isomers by gas chromatography-mass spectrometry / Journal of Chromatography A / [online] / https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20097347/ / [dostęp: 21.04.2026]
Crawford i wsp. (1986) / Phase transitions in monoglyceride bilayers. A light scattering study / Biophysical Journal / [online] / https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/3719070/ / [dostęp: 21.04.2026]